جایی
گفتم " روز مهتابی " بانویی شگفت زده پرسان شدند مهتاب در روز ؟ گفتم بانو
شاعران را نادیده بگیرید ! البته کاشف به عمل آمد که خود اهل هنرست . در
همین سوید معمولا ساعت هفت صبح زمستان از خونه می زدم بیرون برای رفتن به
دانشگاه ، اگر هوا ابری نبود و آسمان جلونگاه " ماه " بود ، می دیدی که
فرشی مهتابی بر زمین انداخته شده است و فضا آغشته است از بوی تن برهنه ی
ماه ! پس روز مهتابی در این سو معنا دارد . با مهر همیشگی تورج پارسی.