از باده ی دوشین قدحی بیش نماند
از عمر ندانم که چه باقی ماندست..خیام
پیاله یعنی که شرابی هست
تورج پارسی
مارس دوهزار چهارده
در " هوای پس از باران "
پیاله را پر کن !
پیش از آنکه آن اتفاق بیفتد ،
تا بروییم در چشمان بی نگاه کائنات
و حسرت و حیرت مرگ .
در آهنگ بی غروب تغزلی که بوی برهنگی می دهد
پیش از آنکه آن اتفاق بیفتد !
پیاله را پر کن ! پیاله را ......
صدای هراسان ناقوس ، پایان همه ی همهمه هاست !