نگاه ایران باستانی به محیط زیست یا جشن امردادگان

نگاه ایران باستانی  به محیط زیست یا جشن امردادگان
تورج پارسی
سه شنبه بیست و نهم جولای دوهزار چهارده برابر با چهاردهم امرداد  سه هزار هفتسد پنجاه دو زرتشتی

روز هفتم هر ماه به نام امرداد است ، چون روز و ماه باهم بیفتند آنرا  امردادگان گویند و جشن و سرور بر پای می دارند . نشانواره امرداد گل زنبق یا زنبک است Irish Flowers

نخست یک اشتباه دستی یا غیر دستی را در اینجا در میان بگدارم . واژه  امرتات
 ameratat یا امرداد
از دو بخش شکل گرفته  است ، بخش نخست حرف ا a است که حرف نفی است  که در فارسی به جای آن " نا " یا " بی " را بکار می گیریم ، بخش دویم مرتmert یا mareta است که به چم یا معنای مردنی یا نماندنی  .
پس امرداد به معنای بی مرگ یا جاودانه است . مرداد که بنویسم در واقع معنا را دگر گون کرده ایم .
امرداد نگهبان گیاهان و آنچه رستنی است .
دیو zairish  که گرداننده گرسنگی و تباهی است  دشمن امرداد است . در زرادشت نامه امرداد با زرتشت به گفتگو می نشیند :
سخن گفت درباره ی " رستنی "
که زرتشت گوید ابا هر تنی
نباید به بی داد کردن تباه
به بیهوده برکندن از جایگاه
کزو راحت مردم و چارپاست
تبه کردن او را نه راه خداست

این جشن که نگاه  ایران باستانی است به محیط زیست بر همگان شاد و خرم بادا . باشد که مسئولیت و خویشکاری  فردی خودرا در برابر محیط زیست فراموش نکنیم به ویژه که  در این مهم  با یک بحران جهانی رو در رو هستیم .  کشور سوئد که یک نقطه قطبی است دارای گرمای سی و یک درجه شده است در ماه  جولای که امری بسیار بسیار بی سابقه است ، زنگ خطر ی است برای گوش های شنوا .با مهر همیشگی


 https://www.youtube.com/watch?v=q0u2wiESCck

تا خدایان هستند در به همین پاشنه می چرخد !

تا خدایان هستند در به همین پاشنه می چرخد !

تورج پارسی

دوشنبه بیست و هشت جولای / هم چنان گرما می تازند مارا

در کوچه گردی دیشبم به نوشته ای برخورد کردم که ارجمندی نوشته بود " اگر خدا زن بود جهان عادلانه تر می شد " البته بی گمان این نویسنده ارجمند " چراغ به دست در پی رهیابی به داد است و عدل " اما چرا خدای مورد نظرش را  " مردانه " تصور کرده است ! می رسم به گزنفون که گفت :اگر گاوها و اسب ها هم دارای دست و پنجه بودند و می توانستند به یاری دست و پنجه خود نقاشی بکنند و مانند آدم ها آثار هنری بیافرینند شک نیست که اسب ها هم ،خدایان را به " شکل اسب " ترسیم می کردند " / یونیانیان و بربرها امیر مهدی بدیع ترجمه احمد آرام /
 

اگر خدایان را زن یا مرد بیانگاریم تغیری در صورت مساله نمی دهد چرا که تا خدایان هستند در به همین پاشنه می چرخد ! وجود خدایان یک جور پس زدن خرد آدمی است ! یک جور خط کشیدن بر مسئولیت آدمی است در راستای روزگاران . یک جور خاموش کردن " حرکت " است .

سحر کجاست ؟

سحر کجاست  ؟

تورج پارسی

سحر کجاست

در این شام تیره  ی عشاق
که سر زند و بخواند که " خور "
 می آید .

همه ی اندامم به خاطر خستگی زیاد روزانه نفرینم می کنند "

یا شنیدم یا خواندم جمله ای را که زمانه پر دغدغه و پر استرس و پرخستگی رقم می زند ! بارها این جمله را زمزمه کردم چه طعم تلخی داشت ، شیره ی جان را می گرفت ، جمله در گوشم یک پژواک همیشگی به جای گذاشت . نمی دانم شما اگر انرا بخوانید یا بشنوید چه خواهید گفت جمله ی شاعرانه و درد آوری است و پرسشی منطقی ؟ در شما چه واکنشی خواهد داشت :‌ هر روز که از خواب بر می خیزم همه ی اندامم به خاطر خستگی زیاد روزانه نفرینم می کنند "

فریاد عکس ها در تاریخ یا تاریخ در فریاد عکس ها

فریاد عکس ها در تاریخ  یا تاریخ در فریاد عکس ها
تورج پارسی
پنج شنبه بیست و چهارم جولای دوهزار و چهارده

rize-winning photograph in Sudan
این کودک فقر  به سمت باجه یاری رسانی سازمان جهانی میرفت ولی ناتوان روی زمین افتاد و در همان هنگام یک لاشخور  در نزدیکی دخترک به انتظار نشست و کوین کاتر لحظه را برای لرزندان وجدان خوابیده بشر ثبت کرد   

Carter's Pulitzer Prize-winning photograph
In March 1994, while on a trip to Sudan, Carter was preparing to photograph a starving toddler trying to reach a feeding centre when a hooded vulture landed nearby. Carter reported taking the picture, because it was his "job title", and leaving. He was told not to touch the children for fear of transmitting disease. He committed suicide 3 months after winning the Pulitzer Prize.[4]
Sold to the New York Times, the photograph first appeared on 26 March 1994 and was carried in many other newspapers around the world. Hundreds of people contacted the newspaper to ask the fate of the girl. The paper reported that it was unknown whether she had managed to reach the feeding centre. In 1994, the photograph won the Pulitzer Prize for Feature Photography.[4]

Nick Ut’s Iconic Napalm Girl Photo
دختر ناپالم / فاجعه ی بمباران ویتنام
Anyone with any interest in history or photography will know the image. It’s a photograph that grabs you and never leaves you once you’ve seen it. The image taken by AP’s Nick Ut on June 8th, 1972, shows crying children running away from their village after a Napalm aerial attack by South Vietnamese Forces.

Huỳnh Công Út, known professionally as Nick Ut (born March 29, 1951), is a photographer for the Associated Press (AP) who works out of Los Angeles. He won the 1973 Pulitzer Prize for Spot News Photography for "The Terror of War", depicting children in flight from a napalm bombing.[1] In particular, his best-known photo features a naked 9-year-old girl, Phan Thị Kim Phúc, running toward the camera from a South Vietnamese napalm attack on North Vietnamese invaders at the Trảng Bàng village during the Vietnam War.[2] On the 40th anniversary of that Pulitzer Prize-winning photo in September 2012, Ut became the third person inducted by the Leica Hall of Fame for his contributions to photojournalism.[3]