کریسمس را به همه ی مسیحیان جهان به ویژه هم میهنان مسیحی شادباش می گویم !
کریسمس را به همه ی مسیحیان جهان به ویژه هم میهنان مسیحی شادباش می گویم ! آرامش برای این جهان خونین و آشفته آرزوی من است . با مهر همیشگی
بلای نخواندن و نیندیشیدن هم کشتارش از جنگ و خشک سالی کمتر نیست
بلای نخواندن و نیندیشیدن هم کشتارش از جنگ و خشک سالی کمتر نیست
بیست و سوم دسامبر دوهزار شانزده
بلاهای زمینی از بلاهای آسمانی بیشترند ، نمونه بسیار آشکارش جنگ است و...
بلای نخواندن و نیندیشیدن هم کشتارش از جنگ و خشک سالی کمتر نیست !
حتااز خشک سالی هم یک سر گردن بالاتر است ! میدان برای بُل کومی یا پرمدعایی زیاد می کند که خود " بلای بزرگی است " !
نیک آگاهیم آنکه می خواند و می اندیشد کمتر دچار این بیماری می شود ! این بیماری برآیند نخواندن و نیندیشیدن است ، اینان نقل قول هم می کنند بی آنکه به درستی یا نادرستی آن آگه باشند ! در واقع دشخوار می کنند ! و یک جور گرفتار تعصب کلامند !! البته جرات مقوله دیگری است ، جرات کلام، این خوبی را دارد که ارزیابی می شوی ، اندازه را پی می بری !..پارسال در همین روز مسعود احمدی و کیان قوام شیرازی عکس از ما گرفتند ماهم به هردو عکاسان را ملوکانه خلعت دادیم و مورد عنایت شان قرار دادیم تا به دعا گویی ذات اقدس مان هم چنان مشغول خدمت گذار باشند......
رسیدم به خانه در شوشتری بیتی از دیوان شمس را زمزمه کردیم !! خوش مان آمد !!! کمی ناصرالدین شاهی شد !!! پیش میاد !! کاریش نمیشود کرد !!
: تا که کبود است صبح ، روز بود در گمان
چونکه بشد نیم روز، نیست دگر قیل و قال
با مهر همیشگی
نخستین روز دی ما ه
تورج پارسی
بیست و یکم دسامبر دوهزار شانزده
شب دراز چله یا آخرین لحظه های تاریک پاییز با آغاز روز نخستین دی ما بی پایان رسید ! روز نخسین دی ماه را " خرم روز" خوانده اند / ابوریحان و گردیزی / و برخی هم خور روز یا خورشید روز گفته اند / قانون مسعودی /
از امروز روزها به آرامی بلندترو شب ها کوتاه تر می گردند و بر قلمرو نور افزوده می گردد !
شعری دیدم در صفحه ی بانو ندا شفیعی که شاعر شهراد میدری نخستین روز دی را ارج نهاده و شادباش گفته است ... با سپاس از شاعر و بانو شفیعی ، شعر در اینجا می آورم :
نخستین روز دی ماهت ، همایون
شهراد میدری
پس از یلدا سحرگاهت، همایون
طلوع روشن راهت، همایون
رسید اسب زمستان، یالش از برف
نخستین روز دی ماهت ، همایون
شب چله
شب چله
تورج پارسی
پیروزى نور بر تاریکىها برهمه ى انسان ها
شاد و پیروز باد ایدون بادا
سى ام آذر ماه کوتاه ترین روز و بلندترین شب سال است به این شب با این ویژگى شب چله یا شب یلدا گفته مى شود . از اول دى ماه یا خرم روز تا دهم بهمن که در پندار ایرانى روز دسترسی به آتش توسط هوشنگ پیشدادى است چهل روز است ، این چهل روز را چله یا چله بزرگ گویندسپس چله کوچک آغآز مى شود که شامل بیست روز آخر بهمن و بیست روز از ماه اسفندست .
یلدا واژه ایست سریانى که به معناى زاده شدن است این قلم گمان بر آن داشت که واژه Jul در زبان سوئدى هم از این بن و ریشه باشد .
باور بر اینست که در شب چله یا یلدا که بلندترین و تاریک ترین و شوم ترین شب سال است نبردى سخت میان روشنایى و تاریکى در مى گیرد که سر انجام به شکست تاریکى و زایش دوباره ى نور مى انجامد چنانچه درعرصه ى شعر و زبانزد - ضرب المثل - هم میدان مى یابد :
پایان شب سیه سپیدست
مردمان در این شب کنار آتش گرد آمده به ترانه خوانى و پایکوبى مى پرداختند . امروزه نیز در گوشه و کنار ایران زمین مردمان در چنین شبى به دور سفره اى پر از خشک میوه ها و تر میوه هایى چون انار سیب ،خربزه ، هندوانه - انبارى -و انگور و در پرتو روشنایى - آتش یا شمع یا نور چراغ -به پایکوبى وشادى مى پردازند که البته از حافظ محرم هر راز نیز تفالى گرفته مى شود . آیین امیدوارانه ى نشست شبانه ى سى آذرماه یا چله نویدى است از برآمدن روشنایى که با زایش دوباره ى خود نحوست و بد اخترى را از میان بردارد .
.
مهر ایزدى که به اندازه ملیت ما کهن است
شب چله شب زاد روز مهر ایزد مشترک هندیان و ایرانیان است . این ایزد روز شانزدهم هرماه وماه هفتم سال به نام اوست . از ویژگى هاى مهر نگهبانى از پیمان است . پیمان و ارج و نگهداشت آن در واقع در گرو راستى است . اگر آدمى در گزینش راستى یا دروج ، دروج را برگزیده باشد چگونه مى توان از اوى کژ کردار و دروج گفتار انتظار داشت که پایبند به پیمان باشد . کسى مى تواند به این اصل وفادار باشد که گوهر راستین را برگزیده باشد . اعتبار و احترام به نفس پیمان ، امرى است در قلمرو نیک پنداران . اینانند که حتا نباید پیمانى را که با یک دروغ پرست بسته اند ، بگسلند . چرا که پیمان به نفس خود از اعتبارى همه سو برخوردارست . همه سو نگرى گامى است فراسوى کمال که در خور خردوران نیکجوست . گزینش گوهر راستین ، جان و جسم را به پاکى وخرد آراستن است و در پى آن مسئولیتى بس بزرگ به گردن گرفتن که از آن گریزى نیست . براى دریافت این همه سو نگرى و بزرگ اندیشى بار دیگر بند دوم مهر یشت را مرور مى کنیم . آنجا که اهورا مزدا مى گوید :
اى سپیتمان ،
مبادا پیمان بشکنى
نه پیمانى را که با یک دروغ پرست بسته اى
نه پیمانى را که با یک راستى پرست بسته اى
چه هر دو پیمان است ، خواه با دروج پرست ، خواه با راستى پرست ۳.
مهر مترادف است با پیمان ، اگر مهر را عینى تر کرده و پوششى زمینى به ان بدهیم تدوام هستى و گسترش نیکى محض را در آن جلوه گر خواهیم یافت .
مهر جلوه اى است از پیمان انسان با انسان ، پیمان انسان با محیط اجتماعى و طبیعى در یک ژرف نگرى انسان به مثابه مهر ، پرچمدار و نگهبان هستى خواهد بود . البته انسانى که گوهر راستین را برگزیده باشد .
بنا برآنچه آمد پایبندى به پیمان آن چنان اصل مسلم و آشکارى است که مترادف مى شودبا آبادى و پیمان شکنى با ویرانى و ظلمت هم کفه مى گردد ;
اى سپیتمان
پیمان شکن نابکار سراسر کشور را ویران مى سازد
پیمان شکنى ویرانى است ، خدشه در تداوم هستى است ، ضدیت بنیادین با گوهر راستین ، آب را آلوده ساختن و گندم سبز بریدن است ، پیمان شکنى در معناى عام گناه است . این معنا را در راستاى فرهنگ و ادب ایران زمین پیگیر مى شویم :
خداوند شاهنامه گوید
چو پیمان شکن باشى و تیز مغز نیاید ز دست تو یک کار نغز
سعدى شیراز گوید
در ازل بود که پیمان محبت بستند نشکند مرد اگرش سر برود پیمان را
حافظ همیشه معاصر نه تنها پیمان شکنى نمى کند بلکه بنابه سپارش پیر پیمانه کشش حتا از مصاحبت با پیمان شکنان نیز پرهیز مى کند
پیر پیمان شکن من که روانش خوش باد
گفت پرهیز کن از صحبت پیمان شکنان
شاعر دلسوخته ى دشتستان فایز گوید
رخ تو دلبرا مانند ماهه رخ من از غمت چون برگ کاهه
به فایز عهد یارى بسته بودى مگر نه عهد بشکستن گناهه
در میتراییسم حلقه نشان پیمان و اتحاد و وابستگى است . چون پیمانى بسته مى شود حلقه اى رد و بدل مى شد . نشان حلقه از ایران به اروپا رفت و کم کم نشنواره ى پیمان زناشویى شد .....
به اصل مقاله نگاهی بشود :
http://www.savepasargad.com/…/10.Declara…/yalda-Dr.parsi.htm
