" تش آن دریا چشم همه ی فصل ها می آید "
" تش آن دریا چشم همه ی فصل ها می آید "
تورج پارسی
چه روز مهربان است و پر حوصله
و شب چه مهربان است وپر شوکت .
شب که گیسو می افشاند .
دریا چشم همه ی فصل ها
با جامی پر از شبنم های خیال خندان خود
می آید !
تا آخرین ترانه را در گوش همه ی پنجره ی بسته بخواند
که فردا روز دیگریست !
" تش " با خورجینی از آوازهای آبی ش می آید
و من در تمام شب چشم پای پنجره هایی هستم
که در افق چشمان کوچه باز خواهند شد!
تا باور کنند که روز دیگری است !.....
آذری در خانه دارم
به مناسبت روز آذر از ماه آذر / نهم آدر ماه جشن آذرگان
آذری در خانه دارم
تورج پارسى
با تو هر شب در بهشت لحظه ها ، پیمانه دارم
باده از چشمت خورم چون عالمی شکرانه دارم
در نگاه لحظه ها ، روید بسی باغ بهاران
در زمستان زمانه ، آذری در خانه دارم
زیر چشم محتسب ، باده کش کوی مغانم
محتسب داند که من در خانه ام ، میخانه دارم
غم اگر بر در زند ، گویم برو دیگر نیاید
چونکه سیمرغی ورای قاف این کاشانه دارم
ساغر هستی شده پر از شراب تاک چشمت
من ز استغنای خود بس حیرتی مستانه دارم
مهرگانی بزم جمشیدی به نوروز نیایی
در شب یلدای عشقت خلعتی شاهانه دارم
شعر" حافظ " در نگاهت ، در تبسم شعر " سعدی "
" نیکی کردار زرتشت " آذری در خانه دارم .
فوریه ۱۹۸۶
آذر = آتش جشن
آذرگان جشن بزرگداشت " منش و اندیشه ى نیک " بر همگان خجسته بادا !
هنر دستی ایران رازهای سر به مهر زیبایی را آشکار می کند
هنر دستی ایران رازهای سر به مهر زیبایی را آشکار می کند ! این هنر کهن را بگسترانیم ! نگهبانی بکنیم ! سال هزار و سی سد پنجاه خورشیدی، چهاردهم امرداد روز جشن مشروطیت در شهر " آباده " بودیم ، پای درد دل ملکی دوزها نشستیم، ملکی آباده بحری بود در کوزه اما این هنر دستی نفس های آخرش را می کشید ! هنرمندان این هنر کهن دستی را دریابیم ! با مهر همیشگی
جامعه ای که در آن خشونت بر علیه مادر ، خواهر و دختر و .... هست ، جامعه ی بیمارست !
جامعه ای که در آن خشونت بر علیه مادر ، خواهر و دختر و .... هست ، جامعه ی بیمارست ! دین بیمار ، قانون بیمار محیط کشت این خشونت هاست .....
خشونت جسمانی و روانی بر علیه زن لکه ننگین تاریخ است !
خشونت تا آنجاست که حتا در برخی جوامع مانع درس خواندن دختران می شوند
اندیشه درست و پویا می باید این همه سیاهی و تباهی را از چهره انسان بزداید !
ترا یادست آبادی ؟
بخشی از شعر بلند بامدادان آبادی که در پانزدهم مارس هزار نهسد و هشتاد و هشت برای پسرانم روزبه و تریتا......
تورج پارسی
ترا یادست آبادی ،
همیشه بامدادی داشت ،
نیم روزی ، پسین هم لحظه هایی بود ،
و شب هم چادری تا از ورای آن ،
توانیم لختی اندام هر آساره را ، ❊
در برکه ی مواج گوهر بیز به دام آریم ،
یا که شب های مهتابی ،
که آبادی به روی بستری از نقره می خوابید ،
گل شب بو ، فضا را عطر می پاشاند،
و صادق بود این عطر گل شب بو!
ترا یادست آبادی ؟
.............
* آساره / ستاره
